7. spotkanie – 24 maja 2025

Siódme spotkanie II edycji „Sobót Biblijnych”, poświęconej początkom Kościoła w Dziejach Apostolskich, koncentrowało się wokół tematu: „Mowa i męczeństwo św. Szczepana”. Uczestnicy, zgromadzeni wokół lektury Słowa Bożego, zatrzymali się przy jednym z najważniejszych fragmentów Dziejów Apostolskich – opisie wystąpienia Szczepana przed Sanhedrynem oraz jego śmierci jako pierwszego męczennika Kościoła.

W centrum rozważań stanęły wydarzenia opisane w Dz 6–7. Szczepan, „pełen łaski i mocy”, zostaje oskarżony o występowanie przeciwko Świątyni, Prawu i tradycji Mojżeszowej. Jego odpowiedź nie jest jednak zwykłą obroną przed zarzutami. Staje się wielką biblijną medytacją nad historią Izraela, w której Szczepan przypomina dzieje Abrahama, Józefa, Mojżesza oraz narodu prowadzonego przez Boga.

Pan Profesor Marcin Majewski pokazał, że mowa Szczepana ma charakter prorocki. Nie chodzi w niej jedynie o przypomnienie znanych wydarzeń ze Starego Testamentu, ale o ukazanie pewnego powtarzającego się schematu: Bóg posyła swoich wybranych, a oni bardzo często zostają odrzuceni przez tych, do których zostali posłani. Tak było z Józefem sprzedanym przez braci, z Mojżeszem odrzuconym przez rodaków, a ostatecznie także z Jezusem – Sprawiedliwym, którego przywódcy nie rozpoznali i wydali na śmierć.

Szczególne miejsce w wykładzie zajęła także refleksja nad Świątynią. Szczepan przypomina, że Bóg działał w historii swojego ludu nie tylko w Jerozolimie i nie tylko w miejscu świętym. Objawiał się Abrahamowi w Mezopotamii, prowadził Józefa w Egipcie, przemawiał do Mojżesza na pustyni. W ten sposób pokazuje, że obecności Boga nie można zamknąć w murach ani ograniczyć do ludzkich wyobrażeń. „Najwyższy nie mieszka w dziełach rąk ludzkich” – to jedno z najmocniejszych przesłań tej sceny.

Męczeństwo Szczepana staje się pieczęcią jego świadectwa. Umiera on jako uczeń całkowicie upodobniony do swojego Mistrza: widzi chwałę Bożą, oddaje ducha Panu i modli się za swoich prześladowców. Jego śmierć nie jest jednak końcem misji Kościoła, ale początkiem nowego etapu. Rozproszenie uczniów po prześladowaniu staje się drogą głoszenia Ewangelii poza Jerozolimą, a przy scenie kamienowania pojawia się Szaweł, który w dalszej części Dziejów Apostolskich stanie się Pawłem – Apostołem Narodów.

Spotkanie pomogło uczestnikom zobaczyć, że historia Szczepana nie jest wyłącznie opowieścią o przeszłości. To także pytanie o wierność Słowu Bożemu, odwagę dawania świadectwa i gotowość przebaczenia wtedy, gdy wiara napotyka sprzeciw. Szczepan uczy, że prawdziwe świadectwo rodzi się z serca napełnionego Duchem Świętym, a nie z pragnienia zwycięstwa nad przeciwnikiem.

Zgodnie z formułą „Sobót Biblijnych” spotkanie zakończyło się czasem modlitewnej refleksji nad Słowem Bożym. Uczestnicy zostali zaproszeni, by spojrzeć na własną historię wiary w świetle świadectwa św. Szczepana i zapytać, czy w codzienności potrafią rozpoznawać działanie Boga także tam, gdzie przekracza ono przyzwyczajenia, schematy i ludzkie oczekiwania.